Veče poezije u galeriji Milića od Mačve 06.11.2008.

Објављено недеља, 04 октобар 2020 08:33 | Аутор Ljubodrag Obradović | Штампа | Ел. пошта | Погодака: 1071

06.11.2008. godine u galeriji Milića od Mačve *KOSOVO PRVI PRAG SRBIJE* u Kruševcu, u organizaciji Kulturnog centra Kruševac održano je veče poezije na kome su se predstavili pesnici iz Aleksinca i Kruševca.

Iz Aleksinca su nastupili članovi književnog kluba *VELIMIR RAJIĆ* : Svetlana Biorac - Matić, Aleksandra Pavlović - Teda, Miroslav Zdravković - Miroslavski i Dragan Pavlović, a iz Kruševca pesnici: Ljubiša Djidić, Ljubodrag Obradović, Veljko Stambolija, Jelena Protić - Petronijević, Nebojša Lapčević, Spasoje Ž. Milovanović, Tomislav Simić, Tomislav Miletić i Života Trifunović.

Da doživljaj bude potpun, doprineli su i aforističari Ivko Mihajlović iz Kruševca i Srbobran Matić iz Aleksinca, kao i Hor *SRPKINJE* iz Kruševca. Sve u svemu jedno izuzetno veče za prisutne pesnike i mnogobrojnu publiku u galeriji Milića od Mačve. Osetite delić atmosvere.

Pesnici iz Aleksinca i Kruševca - Učesnici pesničkih susreta u galeriji
Milića od Mačve *KOSOVO - PRVI PRAG SRBIJE* u Kruševcu

Svetlana Biorac - Matić

Aleksandra Pavlović Teda

Miroslav Zdravković - Miroslavski

Dragan Pavlović

Srba Matić

Ljubiša Bata Djidić

Vladimir Tasić u publici

Ivan Pudlo, podpredsednik skupštine grada Kruševca Siniša Maksimović (u sredini)
u publici, Dragiša Milošević - direktor arhiva Kruševac

Sekretar skupštine grada Kruševca u Publici - Goran Ćirić

Danica Gvozdenović i dr Radojka Petković u publici

Slika za uspomenu

Miroslavski, Teda, Srba, Nebojša, Svetlana, Dragan, Ljuba i Bata (sedi)
gosti iz Aleksinca i domaćini iz KCK-Kruševac

Ivko Mihajlović

Jelena Protić Petronijević i Tomislav Simić - pesnici iz Kruševca

Ljuba, Nebojša i Svetlana - zaduženi za konferansu

Teda, Ljuba i Svetlana

Ljuba sa gostima iz Aleksinca

Ljuba i Nebojša

Nebojša Lapčević govori stihove pred prepunom galerijom

IGRA

Kada bi te jednom
nakon tvoje smrti
odveli na mesto tvog umiranja!

Sa meridijana nebeskih
čuo bi ječanje truba
čuo bi udaranje bubnjeva
koji bi te iz sna probudio
a ne pištolj
kojim si u sebe opalio.

Kada bi te jednom
nakon tvoje smrti
odveli na mesto tvog umiranja.

Sa horizonta vodenih
čuo bi plimu podzemne lave
čuo bi bruj sedam zvezda
koji bi te te iz jave probudio
i shvatio da si
na sasvim drugom mestu
na kojem si davno
pre smrti zaista umro.

Tada bi
kockice od crnog porcelana
sa rogatim šesticama sa četiri strane
nehotice zaturene
pod senkom starog ormana pronašao.

(C) Nebojša Lapčević

Spasoje Ž. Milovanović

Spasoje i Teda

Vlada i Spale u publici

Dirigent hora Eleonora i Hor Srpkinje

Vlada, Jelena i Ćira - razgovor za vreme koktela

VRBNICA 1413

Davno je to bilo, letopisci zbore,
kada su se vojske u Vrbnici tukle.
Stari letopisci sa tugom govore:
da su srpske trube u boju zamukle.

Hiljadu četiristo trinaestog leta,
strašni Azijata, Musa sa Bosfora,
krenuo na Srbe silu turskih četa,
janičare, derviše - sa zemlje i mora.

Dočeka ih Stefan, sin Lazara kneza,
na vrbničkom polju kod velikog luga:
tukoše se vojske, a pisac ureza:
Celu Srbiju je zahvatila Tuga!

Poražena vojska ode u Srbiju,
što dalje i dalje, gradu Beogradu.
Turci navališe tvrdjavu da biju,
zidine da lome na Kruševcu gradu.

I padoše kapije! Kruševac je pao!
Turci pokolj prave, siluju i nose.
Plameni je vetar po gradu nastao,
samo crnorisci milost božju prose.

Za Srbina milost! Nema! Bog ne čuje!
Musa sve poruši, opljačka, zarobi!
Samo Lazarica svedočeći tu je,
šta turčin popali, poruši i pobi!

(C) Tomislav Miletić